Najważniejszym zadaniem jest zapewnienie płytom suchego miejsca oraz równomiernego podparcia. Najwygodniejszym rozwiązaniem jest pozostawienie całego pakietu na fabrycznej palecie, ustawionej na stabilnej i poziomej powierzchni. Jeżeli płyty są zdejmowane z palety, powinny spoczywać na równych podkładkach, które nie powodują miejscowego ugięcia arkuszy.
Miejsce warto wybrać jeszcze przed dostawą. Dobrze przygotowane miejsce do składowania materiałów ogranicza konieczność późniejszego przenoszenia ciężkich płyt i zmniejsza ryzyko ich uszkodzenia podczas innych prac prowadzonych w budynku.
Płyty nie powinny leżeć bezpośrednio na mokrej posadzce, gruncie ani przypadkowo ułożonych elementach budowlanych. Znaczenie ma nie tylko wilgoć. Nierówne podparcie może z czasem powodować odkształcenie stosu, a uszkodzone krawędzie utrudniają późniejsze prawidłowe wykonanie zabudowy.
| Element | Prawidłowe składowanie | Czego unikać |
|---|---|---|
| Pozycja płyt | poziomo | długotrwałe opieranie pionowo |
| Podłoże | suche, równe i stabilne | mokra lub nierówna powierzchnia |
| Podparcie | paleta lub równe podkładki | przypadkowe punkty podparcia |
| Warunki | miejsce osłonięte od wilgoci i pogody | deszcz, śnieg i zawilgocenie |
| Przed montażem | płyty suche i bez widocznych uszkodzeń | montaż wilgotnego materiału |
Czy płyty g-k przechowywać poziomo?
Tak. Prawidłowe składowanie płyt g-k odbywa się w pozycji poziomej. Warto przy tym rozróżnić magazynowanie od transportu ręcznego. Pojedyncze płyty zwykle przenosi się w pozycji pionowej, natomiast po odłożeniu powinny leżeć płasko.
Długotrwałe opieranie kilku lub kilkunastu arkuszy o ścianę zwiększa ryzyko ich wygięcia. Dochodzi do tego możliwość zsunięcia lub przewrócenia płyt oraz uszkodzenia narożników. Pozycja pionowa może więc sprawdzić się podczas krótkiego przenoszenia materiału, ale nie powinna zastępować właściwego miejsca magazynowego.
Na palecie czy na podkładkach?
Jeżeli fabryczna paleta stoi na suchym i równym podłożu, pozostawienie na niej płyt jest najprostszym wariantem. Po rozpakowaniu stos można również ułożyć na drewnianych podkładkach zapewniających równomierne podparcie na całej długości.
Kluczowe znaczenie ma tutaj zgodność z dokumentacją konkretnego produktu. Producenci mogą podawać szczegółowe wymagania dotyczące sposobu podparcia. Przykładowo w zaleceniach dotyczących części płyt Siniat wskazuje podkładki rozmieszczane maksymalnie co 35 cm. Takiej wartości nie należy jednak automatycznie traktować jako parametru obowiązującego dla każdego wyrobu dostępnego na rynku.
Jak zabezpieczyć płyty g-k przed wilgocią?
Najbezpieczniej składować płyty wewnątrz suchego i zamkniętego budynku, w miejscu zabezpieczonym przed deszczem, śniegiem oraz wodą pojawiającą się na posadzce. Samo nakrycie stosu ustawionego na zewnątrz nie daje takich samych warunków jak prawidłowo przygotowane pomieszczenie.
Trzeba uwzględnić również wilgoć technologiczną. W budynku, w którym niedawno wykonano wylewki, tynki lub inne prace mokre, warunki mogą być niekorzystne mimo gotowego dachu i zamkniętych otworów. W praktyce oznacza to, że samo określenie „wewnątrz budynku” nie przesądza jeszcze o właściwym miejscu do magazynowania.
Podobna ostrożność jest potrzebna przy innych materiałach wykończeniowych podatnych na zawilgocenie, dlatego przechowywanie wełny mineralnej również wymaga przygotowania odpowiedniej strefy. Poszczególne materiały mają jednak własne wymagania i nie należy przenosić zasad dotyczących płyt g-k na wszystkie produkty budowlane.
Czy impregnowane płyty g-k mogą leżeć na zewnątrz?
Płyta o podwyższonej odporności na wilgoć nie jest płytą przeznaczoną do niezabezpieczonego magazynowania pod gołym niebem. Impregnacja zmienia właściwości materiału w przewidzianych warunkach użytkowania, ale nie oznacza odporności na długotrwały deszcz, wodę zalegającą na stosie czy kontakt z mokrym podłożem.
Także płyty przeznaczone do pomieszczeń o podwyższonej wilgotności należy podczas przechowywania chronić przed zawilgoceniem zgodnie z wymaganiami producenta.
Gdzie przechowywać płyty g-k przed montażem?
Najlepszym miejscem jest suche pomieszczenie wewnątrz budynku, w którym zakończono prace mogące bezpośrednio narazić materiał na opady lub zalanie. Powierzchnia pod paletą albo podkładkami powinna być równa i stabilna.
Wybierając konkretną strefę, warto uwzględnić również organizację dalszych robót. Stos płyt ustawiony przy głównym ciągu komunikacyjnym może być wielokrotnie uderzany podczas przenoszenia narzędzi i materiałów. Z kolei magazynowanie w miejscu, które wkrótce trzeba opróżnić przed wykonaniem instalacji lub posadzki, oznacza konieczność ponownego przeniesienia dużej liczby ciężkich arkuszy.
Dobrze wybrane miejsce powinno więc łączyć trzy cechy: suchość, odpowiednie podparcie i możliwie małe ryzyko przypadkowego uszkodzenia materiału przed montażem.
Czy ciężar stosu płyt może być problemem?
Tak, ponieważ masa pełnej palety może być duża. Pojedyncza płyta nie daje dobrego wyobrażenia o obciążeniu, jakie wywołuje cały pakiet ustawiony na stosunkowo niewielkiej powierzchni.
Ma to szczególne znaczenie wtedy, gdy płyty mają być składowane na stropie, a nie na podłożu gruntowym. Nie należy zakładać, że dowolna liczba płyt może zostać ustawiona w jednym miejscu tylko dlatego, że konstrukcja jest już wykonana.
Rzeczywista masa zależy od rodzaju, grubości, wymiarów i liczby płyt. Dopuszczalne obciążenie konkretnego stropu wynika natomiast z jego projektu i warunków konstrukcyjnych. Jeżeli istnieją wątpliwości dotyczące dużej dostawy, należy oprzeć decyzję na dokumentacji budynku oraz danych producenta materiału, a w razie potrzeby skonsultować sposób rozmieszczenia obciążenia z osobą posiadającą odpowiednie kompetencje.
Co zrobić, jeśli płyty g-k zostały zawilgocone?
Zawilgoconych płyt nie powinno się od razu montować. Najpierw trzeba umożliwić im całkowite wyschnięcie w warunkach zgodnych z zaleceniami producenta. Płyty przeznaczone do suszenia powinny być ułożone poziomo na płaskiej powierzchni w taki sposób, aby możliwy był swobodny przepływ powietrza.
Wysuszenie nie oznacza jednak automatycznie, że każdy wcześniej zamoczony arkusz nadaje się do zabudowy. Przed montażem trzeba zwrócić uwagę na stan kartonu, krawędzi i rdzenia oraz na widoczne odkształcenia. Jeżeli płyta jest rozwarstwiona, trwale wygięta albo ma inne uszkodzenia, jej przydatność należy ocenić zgodnie z dokumentacją producenta.
Jakich błędów unikać podczas składowania płyt g-k?
Najczęstsze problemy wynikają z traktowania płyt jako materiału, który można tymczasowo odłożyć w dowolnym wolnym miejscu. W przypadku krótkiego okresu magazynowania również warto zachować prawidłowe warunki.
Do typowych błędów należą:
- długotrwałe opieranie płyt pionowo o ścianę,
- układanie ich bezpośrednio na wilgotnej posadzce lub gruncie,
- podpieranie stosu w przypadkowych miejscach,
- pozostawienie płyt w miejscu narażonym na opady,
- uznanie płyty impregnowanej za odporną na magazynowanie na deszczu,
- ustawienie dużego stosu bez uwzględnienia nośności podłoża lub stropu,
- montowanie płyt, które nadal są wilgotne.
Prawidłowe przechowywanie nie wymaga skomplikowanych zabezpieczeń. Najważniejsze jest odpowiednio wcześnie przygotowane, suche miejsce, poziome ułożenie płyt i stabilne podparcie. Szczegółowe wymagania dotyczące konkretnego rodzaju płyty zawsze warto sprawdzić w aktualnej dokumentacji jej producenta.







