Podstawą prawidłowego składowania jest ochrona drewna zarówno przed wodą, jak i przed warunkami sprzyjającymi zatrzymywaniu wilgoci. Samo przykrycie stosu nie rozwiązuje problemu. Jeśli drewno zostanie szczelnie zamknięte pod folią lub plandeką, wilgoć może mieć utrudnioną drogę odparowania.
Materiał warto ułożyć na przygotowanym wcześniej, możliwie równym i stabilnym miejscu. Drewno nie powinno stykać się bezpośrednio z ziemią. Stos opiera się na stabilnych elementach oddzielających go od podłoża, a kolejne warstwy można rozdzielać przekładkami. W praktyce znaczenie mają cztery podstawowe zasady:
- brak bezpośredniego kontaktu z gruntem,
- stabilne i równomierne podparcie,
- ochrona przed deszczem i wodą rozbryzgową,
- zachowanie cyrkulacji powietrza wokół materiału.
Przy gotowych pakietach drewna konstrukcyjnego należy dodatkowo sprawdzić zalecenia producenta. Wymagania dotyczące sposobu składowania mogą się różnić zależnie od rodzaju wyrobu, jego wymiarów i przeznaczenia.
Czy drewno konstrukcyjne może leżeć na dworze?
Drewno konstrukcyjne może być tymczasowo przechowywane na zewnątrz, pod warunkiem właściwego zabezpieczenia. Nie oznacza to jednak, że pakiet można pozostawić bezpośrednio na ziemi i wystawić na deszcz.
Największym problemem jest długotrwałe zawilgocenie. Woda może pochodzić nie tylko z opadów. Zagrożeniem jest również wilgoć z gruntu, kałuże oraz woda rozpryskująca się podczas intensywnego deszczu. Dlatego stos powinien znajdować się nad poziomem podłoża i w miejscu, w którym nie tworzą się zastoiska wody.
Jeżeli budowa jest odpowiednio zorganizowana, już przy dostawie materiału dobrze jest przewidzieć suchą i dostępną strefę. Szersze zasady dotyczące przygotowania miejsca do składowania warto uwzględnić jeszcze przed przyjazdem transportu, aby później nie przenosić ciężkiego materiału po placu bez potrzeby.
Czy drewno konstrukcyjne przykrywać plandeką?
Jeżeli drewno nie znajduje się pod zadaszeniem, plandeka może skutecznie ograniczyć kontakt z deszczem, ale powinna być ułożona tak, aby nie blokowała przepływu powietrza. Szczelne owinięcie całego stosu może prowadzić do zatrzymywania wilgoci, szczególnie gdy materiał był już wilgotny.
Osłona powinna przede wszystkim chronić drewno od góry i ograniczać możliwość dostawania się wody do pakietu. Trzeba jednocześnie pozostawić przestrzeń umożliwiającą wentylację boków. Plandekę należy również ułożyć w taki sposób, aby nie tworzyły się na niej zagłębienia wypełniające się wodą.
Przy dłuższym składowaniu korzystniejsze warunki może zapewnić przewiewna wiata lub inne trwałe zadaszenie. Nie każde rozwiązanie sprawdzi się jednak w tych samych warunkach. Na niewielkiej budowie dobrze zamocowana osłona może być wystarczająca na krótki czas, natomiast przy wielotygodniowym magazynowaniu znaczenie stabilnego zadaszenia rośnie.
Jak przygotować miejsce pod drewno konstrukcyjne?
Miejsce składowania powinno mieć stabilne podłoże i umożliwiać bezpieczne ustawienie całego stosu. Należy unikać fragmentów działki, na których po opadach gromadzi się woda albo grunt szybko mięknie. Podpory ustawione na niestabilnym podłożu mogą się nierównomiernie zagłębiać, przez co pakiet przestaje być równomiernie podparty.
Warto również uwzględnić przebieg prac. Drewno nie powinno blokować drogi dla samochodów, maszyn ani ciągów komunikacyjnych. Jednocześnie dobrze, aby znajdowało się stosunkowo blisko miejsca późniejszego wykorzystania. Ogranicza to liczbę dodatkowych przeładunków, podczas których elementy mogą zostać zabrudzone albo uszkodzone.
Nie należy przy tym automatycznie stosować tych samych zasad do wszystkich materiałów budowlanych. Przykładowo przechowywanie wełny mineralnej wymaga innego podejścia do ochrony przed wilgocią i uszkodzeniami opakowania.
Jak układać drewno konstrukcyjne do przechowywania?
Drewno powinno być ułożone równo, stabilnie i w sposób ograniczający możliwość miejscowego uginania elementów. Podpory pod stosem trzeba rozmieścić tak, aby przenosiły jego ciężar bez przechylania lub zapadania się.
Jeśli drewno składowane jest warstwami, stosuje się przekładki umożliwiające uporządkowanie pakietu i wymianę powietrza między warstwami. Istotna jest ich równa wysokość oraz takie ustawienie, aby nie powodowały przypadkowego punktowego obciążenia długich elementów.
Nie ma jednej uniwersalnej wartości rozstawu podpór odpowiedniej dla każdego drewna konstrukcyjnego. Długie i stosunkowo smukłe elementy wymagają szczególnej uwagi, ponieważ niewłaściwe podparcie może sprzyjać zmianie ich geometrii. W przypadku drewna KVH, BSH, LVL lub materiału dostarczonego jako gotowy system należy respektować wymagania dotyczące konkretnego produktu.
Po co stosuje się przekładki między warstwami?
Przekładki spełniają dwie ważne funkcje. Po pierwsze, tworzą przestrzeń umożliwiającą przepływ powietrza. Po drugie, pomagają utrzymać uporządkowany układ stosu.
Powinny być rozmieszczone konsekwentnie i nie mogą powodować destabilizacji pakietu. Jeśli drewno ma pozostać na budowie przez dłuższy czas, stan stosu warto okresowo kontrolować, szczególnie po silnym deszczu, wietrze albo zmianach podłoża.
Jak chronić drewno konstrukcyjne przed wilgocią?
Najskuteczniejsza ochrona polega na jednoczesnym ograniczeniu dopływu wody i umożliwieniu odprowadzania wilgoci. Z tego powodu drewna nie powinno się ani pozostawiać bez zabezpieczenia, ani zamykać szczelnie w nieprzepuszczalnej osłonie.
Szczególnej kontroli wymagają:
- miejsce styku podpór z podłożem,
- górna powierzchnia stosu narażona na deszcz,
- przestrzeń pod plandeką,
- okolice, w których po opadach stoi woda.
Warto także uwzględnić nasłonecznienie. Długotrwałe, nierównomierne oddziaływanie słońca i zmiennych warunków atmosferycznych może powodować nierównomierne wysychanie powierzchni elementów. Osłona powinna więc stabilizować warunki przechowywania, a nie tylko zatrzymywać pojedynczy opad.
| Sposób przechowywania | Ocena | Najważniejsza konsekwencja |
|---|---|---|
| Bezpośrednio na ziemi | niewłaściwe | kontakt z wilgocią i zabrudzeniami |
| Na stabilnych podporach | właściwe | izolacja od gruntu i równomierne podparcie |
| Szczelnie owinięte plandeką | niewłaściwe | ograniczenie odparowania wilgoci |
| Osłonięte od góry z przewiewem | właściwe | ochrona przed opadami bez zamykania stosu |
| Pod przewiewną wiatą | właściwe | ochrona przed pogodą przy zachowaniu wentylacji |
Co zrobić, jeśli drewno konstrukcyjne zamokło?
Jednorazowe zmoczenie powierzchni nie oznacza automatycznie, że materiał nie nadaje się do wykorzystania. Trzeba jednak umożliwić mu wyschnięcie i ocenić jego stan przed montażem.
Mokrego drewna nie należy szczelnie owijać plandeką. Najpierw trzeba ograniczyć dalsze działanie deszczu, zapewnić odpływ wody oraz zachować cyrkulację powietrza. Jeżeli problem dotyczy większego zawilgocenia, przydatne są również informacje dotyczące suszenia drewna konstrukcyjnego.
Przed wykorzystaniem elementów należy zwrócić uwagę na ich geometrię, widoczne uszkodzenia i oznaki degradacji. Sam fakt, że powierzchnia ponownie stała się sucha, nie jest wystarczającą podstawą do oceny właściwości elementu konstrukcyjnego. Jeśli drewno jest wyraźnie zdeformowane, uszkodzone lub jego stan budzi wątpliwości, przydatność do zastosowania konstrukcyjnego powinna być oceniana zgodnie z dokumentacją produktu, projektem i wymaganiami technicznymi.
Jakich błędów unikać podczas składowania drewna?
Najczęstsze problemy wynikają nie z braku specjalistycznego magazynu, lecz z prostych błędów organizacyjnych. Szczególnie niekorzystne jest pozostawienie drewna bezpośrednio na gruncie, ponieważ nawet przy dobrej pogodzie materiał pozostaje wtedy narażony na wilgoć i zabrudzenia.
Równie problematyczne są niestabilne podpory. Jeżeli jedna część stosu zaczyna się zapadać, długie elementy mogą zostać nierównomiernie obciążone. Błędem jest też szczelne owinięcie wilgotnego drewna folią albo plandeką oraz pozostawienie osłony w taki sposób, że zbiera się na niej woda.
Kluczowe znaczenie ma tutaj połączenie stabilnego podparcia, izolacji od gruntu, ochrony przed opadami i wentylacji. Tak przygotowany stos może bezpieczniej przetrwać okres między dostawą a montażem, natomiast przy dłuższym magazynowaniu lub w przypadku specjalistycznych wyrobów konstrukcyjnych należy dodatkowo stosować wymagania producenta i dokumentacji technicznej.
